ขึ้นหัว เจ้าลิงตัวนี้มา ก็ไม่ต้องสงสัย
กำลังเซ็งชีวิตอย่างแรง
เบื่อคนบางคน ที่ไม่อ่อนโยน แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้
กับเบื่ออีกคน ที่คอยหาเรื่องเรา แต่เราก็ไม่อยากทำอะไรกับมัน
แบบว่า เออ!! KU ยังทนได้
.....
พูดเรื่องดีดีกันดีกว่า
บางที เวลาอยู่ไกลๆ กันบ้าง พอมาเจอกัน มันก็รักกันมากขึ้นนะ
เมื่อวานธัยน่าน่ารักมากๆๆๆๆๆๆ อยู่ใกล้ๆ มามี๊ตลอดเลย
ช่วยมามี๊ทำงาน ชวนมามี๊คุย โอ๊ยยยย ใจละลาย
นี่ละน๊า ความสุขของคนมีลูกสาว ช่างออดอ้อนซะจริง
ให้มีเรื่องเครียดๆ ยังไง แต่มามี๊ก็ยังคงรู้สึกเหมือน in love ตลอดเวลา
เมื่อวานมามี๊นั่งทำงานอยู่
ธัยน่าก็นั่งใกล้ๆ ช่วยรื้อของ แล้วไปเจอกล่องสี
ธัยน่า: มามี๊ซื้อสีให้ธัยน่าเหรอค่ะ
มามี๊: ค่ะ
ธัยน่า:ขอบคุณนะคะ มามี๊ น่ารักจังเลยค่ะ
มามี๊:ค่ะ ยินดีค่ะ เพราะมามี๊รักธัยน่าไงค่ะ
ธัยน่า:มามี๊ซื้อของน่ารักจังค่ะ (ได้ยินแล้วแอบงง พูดจาแบบนี้ได้แล้วเหรอนี่)
มามี๊: ค่ะ( งานกำลังยุ่ง "ค่ะ "อย่างเดียวเลย)
ธัยน่า: ถ้าธัยน่ามีตังค์ ธัยน่าจะซื้อของน่ารักให้มามี๊ ธัยน่าจะซื้อบ้านให้มามี๊ มามี๊อยากได้อะไร ธัยน่าจะซื้อให้มามี๊นะคะ ธัยน่ารักมามี๊นะคะ
มามี๊: ค่ะ ขอบคุณนะคะ ถ้าอย่างนั้น ธัยน่าต้องตั้งใจเรียนนะคะ
ธัยน่า: ค่ะ แล้วก็ก้มหน้าระบายสีต่อ
ได้ยินแบบนี้แล้วก็หัวใจก็พองโต อย่างน้อย มามี๊ก็รู้ว่าธัยน่ารักมามี๊ ธัยน่าเป็นเด็กอ่อนโยน ที่พร้อมจะเป็นผู้ให้
ชื่นใจจัง( แค่นึกถึง ก็น้ำตาไหลแล้วอ่ะ ..ช่วงนี้อ่อนแอ และอ่อนไหว ไปหน่อย หุหุ)
ตอนกลางคืน ไม่รู้นึกยังไง อยากอ้อนลูก
มามี๊: มามี๊หิวน้ำจังเลยค่ะ เจ็บคอแล้วเนี่ย ธัยน่าลงไปเอาน้ำให้มามี๊หน่อยได้ไม๊ค่ะ
(คิดในใจ ธัยน่าไม่ลงไปแน่ๆ )
ธัยน่า: มันมืดแล้วน๊า มามี๊ กินน้ำข้างบนนี่ก็ได้
มามี๊:ไม่เอาอ่ะคะ แก้วน้ำมามี๊อยู่ข้างล่าง ธัยน่าเอาให้มามีหน่อยนะคะ พาNoddy ไปเป็นเพื่อนก็ได้นะคะ
ธัยน่า: โอเค ได้ๆ มามี๊ ธัยน่าโตแล้ว ธัยน่าช่วยแม่ทำงาน ธัยน่าเป็นเด็กดี ช่วยคุณแม่ทำงาน
เดี๋ยวพรุ่งนี้ครูแรมให้ธัยน่า 2 ดาวนะคะ บลาๆๆ
มามี๊: ค๊า เก่งมากเลยค่ะ
แล้วธัยน่าก็ลงไปเอาน้ำขึ้นมา ส่งน้ำให้มามี๊ มามี๊ก็กอดธัยน่าทีนึง ธัยน่าตบหลังมามี๊เบาๆ
โอ๊ยยยยย... ใจละลายอีกแล้ว
(ขออภัย ถ้าใครจะหมั้นไส้ นะค๊า มันรู้สึกแบบนี้จริงๆ อิอิ)
แล้วเมื่อเช้า(เข้าเรื่องหัวข้อซักที)
ระหว่างที่กำลังแต่งตัว มามี๊ก็เล่าเรื่องต่างๆ ที่กำลังเป็นปัญหา แบบอ้อมๆ ให้ธัยน่าฟัง
คือมามี๊ไม่อยากให้ธัยน่าไปยุ่งกับคนบางคน ที่เค้าไม่ค่อยหวังดีกับเรา
ธัยน่าก็ถามๆๆๆ จนมาถึงคำถามนึง ซึ่งมามี๊ไม่อยากตอบ
แต่ธัยน่าก็ถามอยู่นั่น มามี๊ก็เลยบอกว่า " I don't wanna love her.. That's it "
ธัยน่าถามว่า "ทำไมอ่ะคะ" มามี๊ งง เพระไม่คิดว่าธัยน่าจะเข้าใจ ก็เลยแกล้งถามธัยน่าว่า
ทำไม อะไรค่ะ
ธัยน่าตอบว่า "ทำไมมามี๊ ไม่รัก ..(ชื่อคนนั้น)... ละค่ะ"
ว๊าววววว ดีใจ ผสม งง สุดขีด 5555
เรื่องภาษาของธัยน่านี่
ภาษาไทยเป็นหลัก เพราะโตที่เมืองไทย เรียนก็เรียน รร ไทย ไม่ใช่ รร สองภาษา
ภาษาฮังการี เป็นภาษารอง พูดกับอะป๊า คนเดียว จะมีบางครั้งที่มามี๊จะพูดอะไรกับธัยน่าแล้วไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่อง
ก็จะพูดภาษาฮังการีกับธัยน่า ธัยน่าก็เข้าใจนะ แต่ตอนนี้เริ่มลืมๆ ไปบ้างแล้วล่ะ
อะป๊าโทรมาธัยน่ายังไม่ยอมคุยด้วยเลย (แต่มามี๊ก็รู้ว่าธัยน่าคิดถึงอะป๊า ไว้วันหลังจะมาเล่าให้ฟัง)
ส่วนภาษาอังกฤษ แทบจะไม่มีใครพูดกับธัยน่าเลย เหตุผลหลักๆ สำหรับมามี๊ที่ไม่พูดภาษาอังกฤษกับธัยน่าคือ
ภาษาอังกฤามามี๊ก็ไมได้เลวร้ายอะไร แต่ไม่ค่อยมีความมั่นใจ
มามี๊กลัวว่า สำเนียงเราไม่ดีพอ แล้วจะทำให้ลูกสับสน เวลาเจอกับเจ้าของภาษาจริงๆ
ก็เลยจะพูดเฉพาะคำศัพท์ เฉพาะๆ เป็นคำๆ ไป
แต่น้ากอล์ฟ บอกว่า เวลาธัยน่าอยู่กับอาไมค์ (American) ธัยน่าก็เข้าใจที่อาไมค์พูด แล้วก็เล่นกันทั้งวัน
เวลาไปเล่นกับลุงออเน่(swedish) เค้าก้พูดภาษาอังกฤษกับธัยน่า ก็เล่นกันได้เป็นวันๆ
เมื่อวันเสาร์ ธัยน่าก็ติด อา ไคล์น(English) มากๆ เล่นกับเค้าทั้งวัน
อาจจะเป็นเพราะแบบนี้หรือเปล่า ธัยน่าเลยซึมซับภาษาเข้าไปโดยไม่ได้ตั้งใจ
มามี๊ว่า ธัยน่าคงได้ skill ทางภาษามาจากมามี๊แน่ๆเลย
มามี๊ค่อนข้างเรียนรู้ภาษาใหม่ๆ ได้ง่าย เข้าใจง่าย
ดีแล้วล่ะ รับเอาแต่สิ่งดีดีไปนะลูก อิอิ
มามี๊ก็เลยตั้งใจว่า ต่อไป พยายามจะพูดภาษาอังกฤษกับธัยน่าให้มากกว่านี้
สำเนียงถ้ามันไม่ดี เดี๋ยวไปดัดเอาก็คงได้
ว่าจะมาอัพสั้นๆ ... โม้เพลินไปหน่อย ยาวเลย หุหุ
รักธัยน่าที่สุดเลยค่ะ
หากันจนเจอ - Mar&Venus