Jul16,07
Pattaya Day2
ธัยน่าตื่นแต่เช้าเลยวันนี้
มามี๊ยังนอนอืดอยู่เลย
ธัยน่าวิ่งไปห้องป้าตาล ไปปลุก ปะป๊า(ลุง Clive) ไปว่ายน้ำ
ปะป๊า(ลุง Clive) ก็ตามใจสุดฤทธิ์ จะเอาอะไรก็ให้
ทั้งทีปกติ ไม่เคยออกจากบ้านไปไหนเลย
แต่ทุกครั้งที่ธัยน่าชวน ไม่มีปฏิเสธ เลยซักครั้ง

ปะป๊า(ลุง Clive) เป็นลูกครึ่ง England Dubai Australia
ไม่มีลูกและก็มีลูกไม่ได้ด้วย
ก็เลยไม่แปลก ที่จะรักธัยน่า แถมธัยน่ายังติด ปะป๊า(ลุง Clive) ซะขนาดนี้
เดี๋ยวกอด เดี๋ยวหอม เดี๋ยวนอนตัก
ใครไม่รักก็ให้รู้กันไป อิอิ

วันนี้เราอยู่บ้านทั้งวัน
อากาศร้อนมากๆ ไม่ได้ออกไปไหนกันเลย
ร้อน สู้แดดไม่ไหว
ก็นั่งเล่น นั่งคุย นอนอืด กิน ดูหนัง ทำกันแค่นี้จริงๆไม่มีอะไรมากกว่านี้เลย

รอจนเย็นก็พาธัยน่าไปว่ายน้ำอีกรอบ
แล้วก็ไปหาคุณตาที่บ้าน
แต่คุณตายังไม่เข้ามา ก็เลยกลับก่อน
ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่

เครียดเลยวันนี้
พอดีแวะซื้อยาแก้ไข้ ให้ธัยน่า
จริงๆ เตรียมไว้เยๆ ยังไม่ได้ป่วยอะไร
แต่เห็นตัวอุ่นๆ เลยซื้อเตรียมไว้

คุณเภสัชเลยขอดูคอว่าแดงไม๊
พอดูเสร็จก็บอกว่า น้องเป็นทอนซิลโตนะคะ
กรี๊ดดดด อะไรนี่ ไม่ต้องมาแถมให้ชั้น
ลูกชั้นยังไม่ได้ป่วยเลยนะ จะให้เป็นนู้นเป็นนี่
เค้าก็เลยบอกว่า คุณแม่มาดูสิค่ะ แบบนี้ๆๆๆๆ
พอดูไปก็เห็นแบบนั้นจริงๆ T_T

ก็ถามกันยกใหญ่ เกิดยังไง เพราะอะไร อาการยังไง บลา บลา บลา
วิธีการรักษา เห็นว่าต้องผ่าตัดอย่างเดียว
ได้ยินแบบนี้แล้วอยากจะร้องไห้ตรงนั้นเลย
ออกจากร้านปุ๊ป ใจมาถึงคอมที่บ้านก่อนตัวเลย
กลับมาเสริชหาข้อมูลกันยกใหญ่

มามี๊แน่ใจว่า ธัยน่าไม่ได้เป็นมาตั้งแต่เกิด
และก็ค่อนข้างแน่ใจด้วยว่า น่าจะเป็นช่วงที่ธัยน่าเข้าโรงเรียน
เศร้ามากๆ ถ้าธัยน่าต้องผ่าตัดจริงๆ
เอาไว้กลับกรุงเทพแล้ว มามี๊จะพาไปหาหมอนะคะ
ตรวจเป็นจริงเป็นจังเอาให้แน่ๆ เลย ว่าเป็นยังไงต้องทำยังไง

คืนนี้เราก็ไม่ได้ออกไปไหนกันอีกเลย
มามี๊ยังตั้งหน้าตั้งตา หาข้อมูล สาเหตุ และวิธีการรักษา
แต่ก็ไม่ได้อะไรมากมายนัก ส่วนมากก็ข้อมูลซ้ำๆ กับที่อ่านมาแล้ว
ส่วนธัยน่านะเหรอ หลับปุ๋ย สบายอุราไปแล้ว
เด็กหนอเด็ก ช่างไม่รู้อะไรซะเลย
มองดูแล้วก็สงสารขึ้นมาจับใจ

อ๋อ เล่าข้ามช่วงตอนบ่ายไป
มามีไม่ได้ไปไหน แต่ธัยน่าออกไปข้างนอกมา
ไปกับปะป๊า(ลุง Clive) ละ
ไปหาพ่อของปะป๊า(ลุง Clive) แล้วก็เลยไปคาร์ฟู
ปะป๊า พาไปกิน KFC แต่ธัยน่าไม่กิน
ก็เลยพาไปซื้อของเล่น แล้วกินไอศครีม
หนุงหนิงกันเชียว ลุงกะหลาน

ธัยน่ามีแอบมาฟ้องมามี๊ด้วย
ธัยน่า: มามี๊ขา ปะป๊าพุดไม่เพราะค่ะ
มามี๊: พูดว่าอะไรค่ะ
ธัยน่า: ปะป๊า พูดภาษาอังกฤษไม่มีครับ พูดไม่เพราะเลยเนอะ
555555 อ่ะนะ เดี๋ยวมามี๊จะบอกให้ป้าตาลจัดการให้นะลูกนะ

อยู่ที่นี่ ธัยน่าดูมีความสุขกว่าอยู่ที่กรุงเทพเยอะ
มามี๊ว่าส่วนหนึงเป็นเพราะความคุ้นเคย
และที่ธัยน่าติดลุง Clive มากๆ ส่วนนึงก็คงเป็นเพราะคิดถึงอะป๊าด้วยล่ะ
อยู่ที่นี่ เราไม่ต้องรีบร้อนอะไร
เนือยๆ เอยๆ ให้สมกับเป็น Holiday มั๊ง
มันเลยดูมีความสุขกว่าอยู่กรุงเทพ
ที่ทุกอย่างต้องเร่งรีบจนไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง

ขอเวลามามี๊อีกนิดนะจ๊ะ
มามีกำลังชั่งใจ ตัดสินใจ ที่จะ move out อีกครั้ง
ขอให้มามี๊คิดให้รอบคอบก่อน
ว่าเราจะเอายังไงกันดี
แต่จงจำเอาไว้ ว่าธัยน่าคือตัวตั้ง ของโจทย์ทุกข้อ
ของเราสองคนนะจ๊ะ

อาจจะเห็นว่า ช่วงนี้อัพถี่หน่อย
เพราะว่า สั่งไรท์ ไดอารี่ไปแล้ว
จะพยายามให้ทริปนี้ทั้งหมด อยู่ในซีดีแผ่นนี้
ก้เลยต้องรีบอัพ ก่อนที่อิดิเตอร์จะดำเนินการ ^^

สำหรับแฟนได ท่านได ที่ยังไม่ได้อ่านไดย้อนไป
ก็รีบหน่อยนะคะ เพราะ ถ้าได้รับซีดีแล้ว
ก็จะลบ ได้แล้วค่ะ เพราะพื้นที่เต็มจ้า

สำหรับวันนี้
ไปแล้วนะคะ ฝันดีกันถ้วนหน้านะคะ
ที่เหลือ เล่าด้วยรูปแล้วกันนะคะ


